Κοινότητες αγώνα σε κάθε γειτονιά! Πορεία Τρίτη 26/1 6μμ Άλσος Παγκρατίου

Πέμπτη, 18/9, πορεία στο Κερατσίνι

ΚΥΡΙΑΚΗ 24/3 ΑNTIFA LEAGUE ΣΤΑ ΞΥΛΙΝΑ

Κυριακή,24/3/2013

                                                                                 2^η αγωνιστική, Καισαριανή

ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ vs ΦΑΣΙΣΜΟΣ  (ντόπιος και ξένος)

Με αφορμή την διεξαγωγή της πρώτης Αθηναϊκής αντιφασιστικής λίγκας ποδοσφαίρου στην Καισαριανή θέλουμε να αναφέρουμε κάποια πράγματα για την αντιφασιστική ιστορία και κουλτούρα της περιοχής με σκοπό εκτός των άλλων να εμπλουτίσουμε την συλλογική μας μνήμη. Επιχειρούμε να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή της γειτονιάς μας καθώς θεωρούμε την ιστορική γνώση και μνήμη όπλο ενάντια στις φασιστικές ιδέες και πρακτικές , καθώς οι ιστορικές συνθήκες κι οι κοινωνικές σχέσεις μέσα απ’ τις οποίες αναδύθηκε ο φασισμός στο παρελθόν όχι μόνο δεν εξαφανίστηκαν αλλά ευνοούν τέτοια φαινόμενα  σήμερα , περισσότερο από ποτέ.

Μικρασιατική καταστροφή και εγκατάσταση των προσφύγων

Όλα αρχίζουν το 1922 όπου απ’ τη μία η επεκτατική πολιτική του ελληνικού κράτους και τα διακρατικά παιχνίδια των μεγάλων δυνάμεων κι απ’ την άλλη ο τούρκικος εθνικισμός, οδηγούν στην άγρια εκδίωξη χιλιάδων ελληνικών φύλων που ζούσαν μέχρι τότε στα παράλια της Μ. Ασίας. Περίπου 8.000 απ’ τους πρόσφυγες που καταφτάνουν σε αθλία κατάσταση στη Αθήνα εγκαταστάθηκαν το 1923 στη βυθισμένη άκρη του Υμηττού στην Καισαριανή μέσα σε σκηνές. Την ίδια χρονιά θα έρθουν κι οι Αρμένιοι της Ιωνίας και τέλος το 1937 ήρθε και μία μικρή φουρνιά προσφύγων Ρωσσοποντίων (Γεωργιανοί).

Οργάνωση και ζωή των προσφύγων

Η πολιτεία αντιμετώπισε τους πρόσφυγες με πλήρη αδιαφορία για την αποκατάστασή τους, όπως επίσης και ισχυρός ήταν ο ρατσισμός του υπόλοιπου ελληνικού λαού απέναντι τους αποκαλώντας τους χαρακτηριστικά ‘’Τουρκόσπορους’’.Παρ’ όλα αυτά οι πρώτοι κάτοικοι της Καισαριανής αρχίζουν να οργανώνονται και να εγκλιματίζονται στο νέο περιβάλλον. Η κοινή εθνική ιστορική ταυτότητα, οι άθλιες συνθήκες ζωής και η ταξική ομοιογένεια έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της πολιτικής συνείδησης των Καισαριανιωτών. Οι πρώτοι κάτοικοι προλετάριοι στην πλειοψηφία τους (οικοδόμοι, λιμενεργάτες, ,ανειδίκευτοι κλπ) δημιούργησαν μια έννοια κοινότητας στην Καισαριανή και οργανώθηκαν πολιτικά και συνδέθηκαν από την εγκατάσταση τους με το ΚΚΕ, το εργατικό κίνημα και τις προοδευτικές ιδέες.

Αντίσταση στο φασισμό

Το 1936 γίνεται η φασιστική δικτατορία Μεταξά και πολλοί Καισαριανιώτες θα διωχθούν από τις δουλειές τους, θα φυλακιστούν και θα εξοριστούν για τις ιδέες τους. Με την αρχή της ναζιστικής Κατοχής η Καισαριανή γίνεται κέντρο και σύμβολο αντίστασης. Γενικά όλη την περίοδο 1940-45 η πλειοψηφία των κατοίκων οργανώθηκαν στο ΕΑΜ, στον ΕΛΑΣ και στην ΕΠΟΝ. Χαρακτηριστικά εδώ οργάνωσε ο Άρης Βελουχιώτης, ο κατοπινός θρυλικός καπετάνιος του ΕΛΑΣ την πρώτη σύσκεψη για το ξεκίνημα της αντίστασης μαζί με τον Καισαριανιώτη Μανώλη Τσάφο. Φοβερές μάχες θα πραγματοποιηθούν σε όλη την περίοδο της Κατοχής αλλά και των Δεκεμβριανών στην περιοχή, όπου λέγεται ότι δέχτηκε αμέτρητες επιθέσεις από το ναζιστικό στρατό Κατοχής και τους ντόπιους συνεργάτες τους, τα τάγματα ασφαλείας (τους προγόνους των σημερινών χρυσαυγιτών) και ισάριθμες φορές πήραν το μάθημά τους στην ‘’ανταρτομάνα’’ όπως αποκαλούνταν η Καισαριανή. Στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, τέλος, εκτελέστηκαν σε όλη τη διάρκεια της πενταετίας  746 άτομα με αποκορύφωμα την εκτέλεση 200 κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944. Σε όλα αυτά τα γεγονότα οφείλεται και η ιστορική συνέχεια στη διαμόρφωση της πολιτικής συνείδησης των κατοίκων.

Ποιοι είμαστε και τι κάνουμε

Είμαστε αντιφασίστες/στριες από διάφορες περιοχές της Αθήνας που αγαπάμε την μπάλα πέρα από εταιρίες, χορηγούς και έπαθλα γι΄ αυτό διοργανώνουμε ένα αντιεμπορευματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου αυτοοργανωμένο και αδιαμεσολάβητο από κρατικούς και κομματικούς μηχανισμούς με σκοπό να παίξουμε, να απολαύσουμε το αγαπημένο μας άθλημα, καθώς και να γνωριστούμε. Ταυτόχρονα θέλουμε να αναδείξουμε το χαμένο ρομαντισμό του ποδοσφαίρου, το πάθος για το παιχνίδι, τις σκληρές προσπάθειες και τα θεαματικά γκολ. Από τη μεριά μας ως Καισαριανιώτες και ως διοργανωτές της αγωνιστικής αυτή την Κυριακή εκτός από το ποδόσφαιρο στοχεύουμε και στη διάδοση του δίκιου του αντιφασιστικού αγώνα. Παρ’ όλο που δεν υπάρχει κάποιος οργανωμένος φασιστικός πυρήνας στην περιοχή, τα σπέρματα υπάρχουν και εμείς από την πλευρά μας θέλουμε να βάλουμε ένα λιθαράκι στο σπάσιμο του φόβου και του ατομισμού με σκοπό τη δημιουργία μιας ανταγωνιστικής αντιφασιστικής κουλτούρας και αυτόνομης δράσης. Λέμε λοιπόν ότι οι φασιστικές μαλακίες δεν έχουν θέση ούτε στις γειτονιές μας , ούτε στα γήπεδα ούτε πουθενά.

ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΤΙΣ ΑΛΑΝΕΣ ΚΙ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΤΙΣ ΤΡΥΠΕΣ ΤΟΥΣ 

Δεν θα περάσει ο εκφασισμός της ζωής μας

Οι από πάνω έχουν κηρύξει πόλεμο στην κοινωνία: γενικευμένη ανεργία, φτώχεια, λεηλασία μισθών και συντάξεων, χαράτσια εφορίας και ΔΕΗ, αποκοπές ρεύματος σε όσους δεν έχουν να το πληρώσουν. Η εργασία, η παιδεία, η υγεία γίνονται προνόμιο. Διακινούν ναρκωτικά κάθε λογής, στέλνουν τη νεολαία στο θάνατο. Λεηλατούν δάση, παραλίες, δημόσιους ελεύθερους χώρους, ιδιωτικοποιούν δημόσιες υπηρεσίες, λιμάνια και τράπεζες (Αγροτική - Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο), αφήνουν ασύδοτο το κεφάλαιο να καταστρέφει τη φύση και τη ζωή μας.

Στις διαδηλώσεις, τις γενικές απεργίες, τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων και των ανέργων, στις δράσεις των αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων η κρατική βία και τρομοκρατία απογειώνεται: ρίψη τοξικών δηλητηρίων, ξυλοδαρμοί, συλλήψεις και διώξεις αγωνιστών. Θέλουν να ξεπεράσουν την κρίση του κεφαλαίου με κερδοφορία αλλά και νέους όρους κυριαρχίας: μας γυρίζουν στα σκοτάδια του 19^ου αιώνα. Χτυπούν τους αγώνες στις καταλήψεις και τους αυτοοργανωμένους χώρους (Βίλα Αμαλία, Σκαραμαγκά, Λ.Καραγιάννη), μετατρέπουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης τους χώρους εργασίας όπου οι απεργοί υπερασπίζονται τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και την αξιοπρέπειά τους (Μετρό, ναυτεργάτες, Γενικό Κρατικό Νίκαιας). Κατεβάζουν στρατό κατοχής, ειδικές δυνάμεις των τρομοκρατικών κατασταλτικών μηχανισμών του καθεστώτος ενάντια στους κατοίκους στις Σκουριές που υπερασπίζονται γη και ελευθερία ενάντια σε ντόπιο και ξένο κεφάλαιο. Η επιστράτευση και η ενεργοποίηση χουντικών νόμων για τις συγκεντρώσεις έρχεται να θυμίσει ότι οι νόμοι της δικτατορίας είναι σε ισχύ και ο μύθος της «δημοκρατίας» δεν είναι τίποτα άλλο παρά μύθος!

Δεχόμαστε ιδεολογική επίθεση από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης (ΜΜΕ). Στήνεται σκηνικό μεσοπολέμου: μοναδική διέξοδος για το καθεστώς είναι η διαίρεση της κοινωνίας, ο κανιβαλισμός, ο κοινωνικός εκφασισμός. Όλοι πρέπει να αισθανθούν τον άλλο σαν εχθρό: είτε είναι «προνομιούχοι εργαζόμενοι στο δημόσιο» είτε «αδικημένοι χαμηλόμισθοι» στον ιδιωτικό τομέα είτε άνεργοι, για τους οποίους, μάλιστα, στήνεται πάρτι με ΜΚΟ-δουλεμπορικές εταιρείες οι οποίες εξωραΐζουν την εξαθλίωση με συσσίτια και φιλανθρωπίες. Τα ΜΜΕ, όμως, δεν προωθούν μόνο τον κατακερματισμό και τη διάσπαση της εργατικής τάξης, αλλά και συστηματικά προπαγανδίζουν ότι αυτό που μας ενώνει δεν είναι ο αγώνας για την αξιοπρέπεια, την ελευθερία, την ισότητα, δεν είναι η αλληλεγγύη αλλά η ιδεολογία του «καθαρού αίματος», της «φυλής». Οι μετανάστες, οι πρόσφυγες προβάλλονται ως ο «εσωτερικός εχθρός».

Πολιτική έκφραση του κοινωνικού εκφασισμού αποτελούν τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής (ΧΑ): μαχαιρώνουν, δολοφονούν μετανάστες, είναι το μακρύ χέρι των αφεντικών. Ενώ επικαλούνται τον φτωχό λαό που τους έστειλε στο κοινοβούλιο, για να δείρουν τους «απατεώνες πολιτικούς», όταν συζητείται η φορολόγηση των εφοπλιστών ή επιχειρείται να ασκηθεί έλεγχος στην ιδιωτικοποίηση της Αγροτικής Τράπεζας, υψώνουν τις κραυγές τους, για να υπερασπιστούν το εφοπλιστικό και τοκογλυφικό κεφάλαιο. Εκθειάζουν την επιστράτευση των απεργών του ΜΕΤΡΟ («έσπασε ο τσαμπουκάς των συνδικαλιστών»). 

Στις γειτονιές μας, στις 15/2, έγινε αιφνιδιαστική πορεία της ΧΑ, με ρατσιστικά συνθήματα, στην περιοχή του Παγκρατίου. Όταν η πορεία έφτασε στην είσοδο της Καισαριανής, στην πλατεία Αγίου Νικολάου, κάτοικοι εναντιώθηκαν αυθόρμητα στην εμφάνισή τους. Τρεις ώρες αργότερα, έγινε αντιφασιστική πορεία στους δρόμους του Βύρωνα, του Παγκρατίου και στη λεωφόρο Υμηττού, στον άξονα που πριν είχε κινηθεί η ΧΑ. Την επόμενη μέρα, στις 16/2, πραγματοποιήθηκε μεγάλη πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις και τους αυτοοργανωμένους χώρους από τις συλλογικότητες των γειτονιών μας, που δρουν από τα κάτω στην Καισαριανή, τον Βύρωνα, το Παγκράτι, τα Ιλίσια και του Ζωγράφου.

Την 1^η Μάρτη, μετά από οριζόντια διαδικασία στην οποία συμμετείχαν αντιφασίστες/στριες από τις γειτονιές μας, έγινε κινητοποίηση στα γραφεία της δημοτικής παράταξης της ΧΑ στη Φιλολάου 159, τα οποία έχει παραχωρήσει ο δήμαρχος Καμίνης, ενάντια στην πρώτη εκδήλωσή τους, με την οποία ανακοίνωναν την ίδρυση τοπικής οργάνωσης ΧΑ στο Παγκράτι. 7 διμοιρίες ΜΑΤ, δεκάδες ΔΙΑΣ προσέτρεξαν, για να διώξουν τους διαδηλωτές. Η εκδήλωση ακυρώθηκε και ακολούθησε πορεία.

Σε αυτή τη συνθήκη, λοιπόν, χρειάζεται να αποδομήσουμε τους μύθους της κυρίαρχης ιδεολογίας και τις αυταπάτες. Ζούμε σε καθεστώς ανοιχτού φασισμού: όποια συλλογικότητα αντιστέκεται, καταστέλλεται και τίθεται σε κατάσταση παρανομίας. Η κυρίαρχη ιδεολογία είναι: «νόμος και τάξη» για τους από κάτω, εργοδοτική τρομοκρατία και μεγιστοποίηση του κέρδους για τους από πάνω.  Σε αυτήν τη συνθήκη, δεν είναι λίγοι αυτοί που είτε έχουν εκλογικές αυταπάτες για συνδιαχείριση της κρίσης είτε αντιμετωπίζουν εργαλειακά τα «αντιφασιστικά λαϊκά μέτωπα».  

Ο κοινωνικός εκφασισμός και η πολιτική εκπροσώπησή του, η ΧΑ, δεν αντιμετωπίζονται,  ούτε με συμφωνίες από τα πάνω και τη διαμεσολάβησή κομμάτων, πολιτικών μορφωμάτων και κοινωνικών εγχειρημάτων ούτε με εργαλειακά κόλπα και οργανωτικές «περιστασιακές» συγκολλήσεις. Χρειάζεται συνεχής και οργανωμένη δουλειά από τα κάτω, για να σπάσει ο φόβος, η παραίτηση, ο τρόμος και ο κοινωνικός κανιβαλισμός, με πρόταγμα την αξιοπρέπεια, την αντίσταση, την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση και την αδιαμεσολάβητη δράση.

Με τις συλλογικές κουζίνες, τα χαριστικά – ανταλλακτικά παζάρια, τους απεργιακούς αποκλεισμούς,  το μπλοκάρισμα των εργολάβων της ΔΕΗ που κόβουν το ρεύμα στις γειτονιές μας, την αυτομόρφωση, τις καλλιτεχνικές αντιεμπορευματικές πρωτοβουλίες, όπως και με τις δράσεις μας ενάντια στους αυτοκινητόδρομους στον Υμηττό, τη λεηλασία του δάσους του Αϊ-Γιάννη και της παιδικής χαράς στην Τσάφου, καθώς και την υπεράσπιση του ελεύθερου χώρου στο πάρκο Αλεξάνδρου και την επανοικειοποίηση του Σκοπευτηρίου, αλλά και με την καλλιέργεια του Μπαξέ, της γης μες στον απελευθερωμένο χώρο της Βίλας Ζωγράφου από όπου τροφοδοτούνται οι Συλλογικές Κουζίνες των γειτονιών μας, δεν παλεύουμε, για να φτιάξουμε «νησίδες» μες στον καπιταλισμό. Δεν επιχειρούμε απλώς να καλύψουμε τις ανάγκες μας. Παλεύουμε να βαθύνουμε την αυτονομία. Διαβαίνουμε το μονοπάτι για την κοινωνική απελευθέρωση και την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος που γεννά το φασισμό…

Έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη...από ζωή!

Πλέον είμαστε σίγουροι και μπορούμε να 
το πούμε ξεκάθαρα: η μνήμη κόκαλα δεν έχει αλλά κόκαλα τσακίζει. Στην ιστορική μας γειτονιά η κατανόηση της πραγματικής ουσίας της φράσης αυτής παραμένει για μας οδηγός της συλλογικής μας δράσης. Ειδικότερα, στην περίοδο που διανύουμε που για πολλούς λόγους μπορεί να χαρακτηριστεί ιστορική, η ανάδειξη της ιστορικής μνήμης της γειτονιάς μας αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά διακυβεύματα. Κι αν τόσα χρόνια, η ιστορία της Καισαριανής θάβεται από τόνους του τσιμέντου, παραχωρείται με το αζημίωτο ωσάν αντιπαροχή, στρογγυλεύεται χάριν της πολιτικής "ευπρέπειας" και τείνει να γίνει μουσειακό αντικείμενο πρόσφορο για θέαση εξ αποστάσεως, τώρα πλέον ο οδοστρωτήρας της λήθης επιταχύνει όσο ποτέ άλλοτε. Κι αυτό γιατί οι καιροί πλέον δεν απαιτούν μόνο την λήθη αλλά την αμνησία. Δεν ξεχνάμε απλώς λόγω χρονικής απόστασης από τα γεγονότα αλλά πρέπει να ξεχάσουμε τα ίδια τα γεγονότα, την ίδια την ιστορική πραγματικότητα και τις προεκτάσεις της. 

Και όλοι οι καλοθελητές μας καλούν να ξεχάσουμε ώστε να συνεχίσουμε να κάνουμε λάθη, ώστε να συνεχίσουμε να βιώνουμε την ιστορία ως κακόγουστη φάρσα.

Το Σάββατο 27/10 διοργανώσαμε προβολή στην πλατεία της Καισαριανής. Προβάλλαμε την ταινία "Πουλιά στο βάλτο" της σκηνοθέτιδας Αλίντας Δημητρίου. Πρόκειται για μια ταινία που εμπεριέχει αυτούσιες μαρτυρίες γυναικών που συμμετείχαν στην αντίσταση του 1940-1944. Το διαφοροποιητικό στοιχείο της ταινίας αυτής από άλλες παρόμοιες, είναι η ζωντάνια και η αλήθεια που περιέχει. Τα στοιχεία αυτά δεν αποτελούν αισθητικά παρεπόμενα της παραγωγής, αλλά τα ουσιαστικά στοιχεία των γυναικείων αφηγήσεων. Οι γυναίκες δεν είναι απλοί φορείς μνήμης αλλά αγωνίστριες. Αγωνίστριες του τότε και τώρα. Τώρα αγωνίζονται να θυμηθούν και να μεταδώσουν, να συγκρατηθούν και να σταθούν όρθιες, να ανασύρουν συναισθήματα και ιδέες από το "πανηγύρι" όπως ονομάζουν οι ίδιες την αντίσταση ακόμα και σε εμπόλεμη κατάσταση. Και αυτή είναι η αλήθεια τους. Δεν είναι αντικειμενικές και ουδέτερες, ούτε και θέλουν. Όπως τότε έτσι και τώρα, διαλέγουν στρατόπεδο. Τότε αντιμετώπισαν κατακτητές και συνεργάτες, ναζί και Ιταλούς στρατιώτες, γερμανοτσολιάδες και ταγματασφαλίτες. Τώρα αντιμετωπίζουν τις θύμησες του θανάτου και της εξαθλίωσης, του χαμού και της πείνας. Ακόμα και τώρα ανθίστανται να ξεχάσουν τις συνέπειες του πολέμου και του επελαύνοντος φασισμού. 

Στην προβολή συμμετείχαν μερικές δεκάδες ανθρώπων, μικρών και μεγάλων. Άλλοι ήρθαν επί τούτου, άλλοι γιατί κάτι έπιασε το αυτί τους.Βλέπετε, η λέξη Καισαριανή δεν είναι σπάνια μέσα στην αφήγηση της ταινίας.

Επίσης, τα ξημερώματα της 28ης 

Οκτώβρη,λίγες ώρες πριν τον γνωστό και τυποποιημένο τρόπο "εορτασμού της επετείου" με τις παρελάσεις και τους επισήμους, εμείς επιλέξαμε ένα διαφορετικό, "ανεπίσημο", τρόπο να αναδείξουμε τα πραγματικά περιεχόμενα που συμπυκνώνονται στον επετειακό χαρακτήρα των ημερών αυτών. Κολλήσαμε μια αφίσα που αναδεικνύει και υπερασπίζεται την ιστορική μνήμη της γειτονιάς μας. Περάσαμε από την κεντρική λεωφόρο της πόλης μας αφήνοντας ξεκάθαρα το στίγμα μας, ελπίζοντας να ανοίξουμε διάλογο με τις συνειδήσεις και τις μνήμες όλων των γειτόνων μας. 

Και η στάση μας αυτή δεν έχει επετειακό χαρακτήρα. Είναι καθημερινή. Γι' αυτό και είμαστε σίγουροι ότι οι δρόμοι μας θα συνεχίζουν να διασταυρώνονται με τους δρόμους των άλλων.

Ενάντια στη λήθη

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟ 27/10, 19:00 στην ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ

 Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΒΡΩΜΑΕΙ ΥΠΟΤΑΓΗ

Τον τελευταίο καιρό η φασιστική σκέψη και δράση συναντάται γύρω μας με πρωτοφανή ένταση και έκταση σε όλες τις γειτονιές. Ακόμη και στην Καισαριανή, η οποία αποτελούσε χώρο εκτέλεσης αγωνιστών, μα και προπύργιο αντιφασιστικών ενεργειών, παρουσιάζονται πλέον εστίες εθνικιστικών αντιλήψεων.

Βέβαια, η ανάδυση του φασιστικού φαινομένου και η έντονη επίδειξη, αλλά και ανάδειξη εθνικιστικών τάσεων και συμπεριφορών δεν είναι κάτι το πρωτοφανές. Ανέκαθεν οι εκμεταλλευτές επεδίωκαν να εντατικοποιούν, πλέον δε επιχειρούν έως και να στρατιωτικοποιήσουν την εργασία των εκμεταλλευομένων, προάγοντας ψευδείς διαχωρισμούς (π.χ. εθνικούς) και όχι ταξικούς, προκειμένου να συντηρήσουν και να ενισχύσουν την κυριαρχία τους. Σε αυτό τους το έργο συνεπικουρούνται, όπως πάντα, από μια στρατιά (μισθωτών ή μη) φασισταριών, που καλούνται ουσιαστικά να κάνουν τη βρώμικη δουλειά τους.

Γιατί τι άλλο μπορούν να θεωρηθούν τα ρατσιστικά πογκρόμ, οι δολοφονικοί ξυλοδαρμοί σε μετανάστες και αλληλέγγυα κοινωνικά κομμάτια, η προσπάθεια καταστολής απεργιών και τα «φιλανθρωπικά» συσσίτια και γραφεία ευρέσεως εργασίας μόνο για Έλληνες; Όλα αυτά συνιστούν πρακτικές που σπέρνουν μίσος και διχόνοια μεταξύ των καταπιεσμένων και αποπροσανατολίζουν τη διογκούμενη κοινωνική οργή στρέφοντάς την προς τον «εσωτερικό εχθρό», είτε αυτοί είναι μετανάστες είτε απεργοί είτε αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας.

Όμως όλη αυτή η δράση θα φάνταζε γραφική σε όλους, αν δεν είχε προηγηθεί η συστηματική προσπάθεια οικοδόμησης της εθνικιστικής και φασιστικής αντίληψης από μέρους της κυριαρχίας.

                                         ΚΙ ΕΤΣΙ ΕΝ ΔΥΟ ΠΡΟΧΩΡΩ

                                                      ΒΗΜΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ…

Τα πρώτα, λοιπόν, θεμέλια τίθενται ήδη από τα σχολικά χρόνια, όπου μεταξύ άλλων, οι μαθητές είναι υποχρεωμένοι να παρελαύνουν υπό τους ήχους εμβατηρίων με το ίδιο βήμα, με την ίδια στολή σαν καλοκουρδισμένα ρομποτάκια, «τιμώντας, έτσι, περήφανα την εθνική τους παρακαταθήκη». Βέβαια, ο φασισμός δεν επιτάσσει μόνο την ομοιομορφία, επιβάλλει και τον διαχωρισμό. Δεν είναι τυχαίο που οι «άριστοι» μαθητές προηγούνται βαστώντας τη σημαία, ενώ ακολουθούν οι υπόλοιποι, στοιχισμένοι με κριτήριο το φύλο και το ύψος. Επιστέγασμα αυτού του πατριωτικού πανηγυριού είναι ο χαιρετισμός στους «επισήμους», για να μάθει κανείς από μικρός να αναγνωρίζει και να υποτάσσεται στην εξουσία… Άλλωστε, ο θεσμός των παρελάσεων καθιερώθηκε από το φασιστικό καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά, ο οποίος γοητευμένος από το μιλιταριστικό χαρακτήρα της χιτλερικής νεολαίας, θέλησε να τον επιβάλει και στην ελληνική.

Οι παρελάσεις, λοιπόν, είναι φασιστικό κατάλοιπο που συντηρεί και αναπαράγει το σαθρό δόγμα της εθνικής ομοψυχίας, το οποίο εξυπηρετεί μόνο την κυριαρχία, παραγνωρίζοντας τα πραγματικά συμφέροντα των καταπιεσμένων. Η ενότητα που επιλέγουμε εμείς δε βασίζεται στην πλαστή ιδέα ενός έθνους, αλλά στην ταξική ενότητα. Όπλα μας δεν είναι ούτε το ρατσιστικό μίσος ούτε ο εθνικισμός, αλλά η αλληλεγγύη, η ισότητα και η αντίσταση. Πολεμάμε την εξαθλίωση και όχι τους εξαθλιωμένους. Δεν αγωνιζόμαστε στο όνομα καμιάς πατρίδας, αλλά στο όνομα της ελευθερίας…

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟ 27/10, 19:00

 «Πουλιά στο βάλτο», της Αλίντας Δημητρίου, στην πλατεία Καισαριανής 

(σε περίπτωση βροχής στο Τετράγωνο, Νέας Εφέσου 4)

Νέοι και νέες της Καισαριανής,  Πρωτοβουλία κατοίκων Καισαριανής